divar-arakozia

غزل

شاه سعود

راله د سترګو نه وبال جوړوي
ماته شه لاسونه چې دېوال جوړوي
د آينې په وړاندې ودرېدله
ځان له پخپله يو مثال جوړوي
رنګونه راكړه چې ځنځير يې كړمه
يوه بوډۍ راله ترې ټال جوړوي
په زړه يې داغ د محبت راكړلو
لكه چې زنه باندې خال جوړوي
يو هنرمند لمبه كوي عكسونه
جوړې واپس ورځنې خيال جوړوي
سعوده! مونږه خټه واغږله
ګورو چې څه ترېنه كولال جوړوي

ته چې نه يې د ژوند كار كولى نه شم
راشه راشه انتظار كولى نه شم
زندګي زما د وس خبره نده
خو مجبور يمه انكار كولى نشم
سلامت ګودر په بيه رانه غواړي
زه سودا د يو چينار كولى نشم
مخامخ راته قاتل د سر ولاړ دى
خو انسان دى پرې ګوزار كولى نشم
پټه مينه مې همداسې پټه ښه ده
زړه مې غواړي خو اظهار كولى نشم

غزل

نظر مې شي ستومانه،بيرته ستا رخسار ته راشي
بې کوره مسافر دی،نا اشنا ديار ته راشي
په سترګو کې ځای نه لري،په زلفو کې دې ورک شي
يو ستړی کليوال،تياره ماښام بازار ته راشي
د ژوند لوبه بايلي،خو په ګډا ځي د مرګ خولې ته
تش والوزي هواته،مرغۍ بيرته مار ته راشي
يتيم چې په ژړا شي،ميره بيا څپيړه ورکړي
ماشوم که څوک خپه کړي،په ژړا به پلار ته راشي
هندارې ټولې ماتې کړي،څو کاڼي دلته پريږدي
يو څو ليونيان ووځي،يو څو بيرته ښار ته راشي
په کور کې څراغ نه لري چې کښيني رڼا ته
چې توره شپه خوره شي،سحر ځکه يار ته راشي

11/1/1381

وزير اکبر خان مينه